OY GÖNLÜM
Ferman dinlemez bu gönül
Oy gönül, deli gönül!
Karlı dağlar misali başım demez
Gayri geçti yaşım demez
Oy gönül, deli gönül!
***
Bölük bölüktür yaralar
Ayrılınca bağlar karalar
Yar! Deyince iniler dağlar
Oy gönül, deli gönül!
***
Gurbet nakış, nakış işlemiş bağrına
Sevda Ağu katmış, baharına kışına
Doymamışsın güzelin bakışına
Oy gönül, deli gönül!
***
Dellenme! gel otur gayri gönül
Yaşın artmış işin bitmiş senin de
Vefa yok elin güzelinde, çirkininde
Oy gönül, deli gönül!
İskender Cenap Ege
(Sanat Okulu Edebiyat Öğretmeni )
13.Mart 1954 -Hüraydın
Manzum Hikâye
Eskiden şehrin birinde zengin bir bey yaşıyordu
Arazisini, mallarını görenler hep şaşırıyordu
Zenginlikten yana yoktu şehirde hiç bir eşi
Fakat halka daima zulmetmekti işi.
Zenginliği ile öğünür, düşünmezdi yarını
Fakirlere acımaz, daim işçilere çıkışırdı
Zevku sefa ile yaşar, yapmazdı hiç hayrını
Sanki o bir kraldı, ondan dilediğini dile
Burnu çok büyümüştü, tınmazdı Tanrıyı bile
Fakat bu mesut hayat umduğu gibi sürmedi
Yaptığı hodbinlikler Tanrıya da hoş gelmedi
Felaketler birbirini durmadan takip etti.
İlk ağızda güzel köşkü bir yangına kurban gitti
Arkasından oğullarının dördü savaşta öldü
Son kalan küçüğü harpten sakat döndü
Sürülerini de salgın alıp gitmişti.
Çiftlikteki verimsizlik canına yetti.
O sene ambarları zahiresiz, bomboş kaldı
Bizim zengin beyde hesapsız borca daldı.
Aradan seneler geçti, bir gün yağmur çiseliyordu
Köhne bir kulübede bir ihtiyar can çekişiyordu
Bu yatan zengin beydi, başucunda ihtiyar karısı
En son anda olmuştu ona ihtiyar yar
Saçı sakalı karışmış, suratı çok dağınıktı
Allahım bu himmet, bu işti
Başını kaldırdı, dedi ki!
Bu dünya zenginede payidar olmaz
Sonra düştü başı yastığa, canını etti teslim kimsesiz
Başında sadece karısı ağlıyordu sessiz, sessiz.
Cevat ALDEMİR
6 / Ed Sınıfı- Aydın Lisesi
1 Aralık 1954- Hüraydın
HALKIN DİLİ
Anadolunun Cennet ovasından
Yükseldi ufka parlayan bir güneş
Doğuyor hayatta o yuvasından
Ne mutlu ona olursa halka eş.
Vatan yolunda yılmadan ilerledi,
Amacı olsun halkın susmaz dili
Haksıza bağır gürleyen seslerle
Özüne uygun, “Halkın Dili”
Sermet Erlaçin
Seferhisar/ İzmir
3.7.1941- Halkın Dili Gazetesi
ŞEHİR VE GÖZLERİM
Ölüm firar etmiş, Âdem unutulmuş
Ferah yüklü kıvır, kıvır insan
Cennet rüyasıdır şehrin sokaklarında yaşanılan
***
Buradadır adlarını içiyor gibi içtiğim kadınlar.
Sütçülerin uyandırdığı otel odam
Kaç yolcunun dinlendiği yastıkta
Yine dinlenecek kafam
***
Mevcudiyetimi doyuran şehir
Güzel çirkinliklerini, tekrar giyeceğim vücuduma.
***
İskender Cenap Ege
Edebiyat Öğretmeni
13 EKİM 1941-Halkın Dili Gazetesi
HAYAT
Hayat bir sele benzer
Akmasını istersen akmaz,
O ne tuhaftır bilemezsin
Durmasını istersen dinlemez
Bilmez o senin derdini, sevincini
***
Bu su akıntısına sende katılırsın
Aradan seneler geçer
Rüyandan uyanırsın, etrafına bakınırsın
O derin çukura sende
Bir ayağını dayamışsın.
***
Ve seninde işin bitmiştir
Bu hayal âleminde
Çakıl taşı gibi..
Sende kalırsın geride
Bu amansız su içinde.
TUNCER ALTINTAŞ
18 Mart 1962- Yeni Aydın Gazetesi
Profösör Sermet Erlaçin - Aydın’ın ilk Belediye Reisi, eski Milletvekili ve “Halkın Dili Gazetesi” sahibi Fuat Şahin Erlaçin beyfendi’nin oğludur.
Ege Ünüversitesinden emekli olmuş. Yayımlanmış kitapları bulunan Erlaçin’in mısraları öğrencilik yıllarından.
İskender Cenap Ege -Aydın Okullarımızda Edebiyat öğretmenliği, Ankara Radyosu Genel Müdürlüğü, Milletvekilliği ve Senatörlük, Aydınspor 1966 kadrosunda yöneticilik yaptı.
Cevat Aldemir-Aydın Lisesi mezunu, Avukat, Siyasetci. Geçtiğimiz yıllarda aramızdan ayrılan Aldemir, Aydın Belediye Başkanlığı ve Aydınspor Başkanlığı yaptı.
Tuncer Altıntaş- Balıkesir doğumlu ama ömrünün asude bölümü bu şehirde geçen, özünde bir Aydınlı. İstanbul Gazetecilk Yüksek Okulu mezunu olanAltıntaş, çeşitli kurumlarda çalışıp Zirai Donatım Kurumundan emekli olmuş. 1970’li yıllarda Ulusal ve yerel basında muhabirlik, köşe yazarlığı yapmış. En son Kanaklı Dershanesinde Halkla ilişkiler Müdürlüğü yapmış. Şimdi emekliliğin tadını çıkarıyor.
Yaşayan kalemlere sağlık, ruhları gül kokulu dualara karışanlara rahmet diliyorum.