Her yıl yüzlerce hatta binlerce vatandaşımızı trafik terörüne kurban veriyoruz. Bunun sonucunda nice ocaklar sönüyor, çocuklar öksüz ve yetim kalıyor. İnsanları yaşamı altüst oluyor.
Meydana gelen kazaların büyük bölümünde insan faktörü ilk sırada. Bunun başında da aşırı hız, yorgun ve uykusuz araç kullanma, emniyet kemeri takmama gibi kural ihlalleri geliyor.
Toplum olarak trafik kültürümüzün yeterince oturduğu, kökleştiği söylenemez. Hız yapmayı ‘marifet’ sayan, otomobille otoyolda yüksek süratlerde bunu cep telefonuyla kaydedip sosyal medyada paylaşmayı ‘övünç vesilesi’ haline getiren bir toplumuz maalesef.
Hâlihazırda otoyollarda hız sınırı saatte 130 kilometre saat. Ama her ne hikmetse bazı ‘hız tutkunu’ sürücüler, 150 – 180 – 200, Allah ne verdiyse basıyor…
Bundan birkaç ay önce Aydın – İzmir Otoyolu’nda arabayla ilerlerken önümde düşük süratte seyreden bir aracı sollamak istedim, benim hızım 100 – 110 bandındaydı. Aracı geçip, sol şeritte ilerlerken birden yaklaşık 100 metre ileride bir kişinin el – kol hareketlerini yaptığını görmemle, kendimi orta şeride atmam bir oldu.
***
Otomobil, otoyolun en sol şeridinde arıza yapmış, kaputu açan sürücü arkadan gelen araçları uyarıp, durdurmaya çalışıyordu. Şayet hızım 110 değil de 160 – 170 olsaydı belki duramayacak veya şerit değiştiremeyecek, telafisi mümkün olmayan bir trafik kazası meydana gelecekti.
Şükürler olsun ki, yüksek hızda seyretmediğim için bir anda toparlayıp, yan şeride geçtim.
Gerek şehir trafiğinde özellikle de şehirlerarası arterlerde bu ve benzeri olaylarla karşılaşmamız an meselesi.
***
Bu nedenle trafik kurallarına eksiksiz uymanın yanı sıra, gözümüzün daima yolda olması, bunu yaparken de olabildiğince uzak mesafelerdeki olası tehditleri, tehlikeleri göz önünde bulundurmamız kendimizin ve trafikte seyreden diğer sürücülerin, yolcuların güvenliği için son derece önemli.