Aksaray’da bir ortaokulda yaşanan görüntüler hepimizin kanını dondurdu. Güvenlik kamerasına yansıyan görüntülerde bir öğretmen, sınıftan koridora çıkardığı öğrencisine deyim yerindeyse ‘sille tokat’ saldırıyordu. Çaresiz öğrenci, kendisinden kat be kat güçlü öğretmenin darbelerinden korunmaya çalışıyordu. Neyse ki, komşu sınıftan bir kadın öğretmen çıkarak olaya müdahale etti ve talihsiz öğrenciyi sadist ruhlu öğretmenin elinden aldı.
Görüntüleri izlerken derin düşüncelere daldım. O öğrencinin darp edildiği esnadaki ruh halini, yaşadıklarını, bu talihsiz olayı yaşamının sonuna kadar unutamayacağı gerçeğini aklıma getirdim.
***
Yaşanan olaylardan görüyoruz ki, şiddet maalesef her yerde. Gün geçmesin ki, okuldan, hastaneden, sokaktan bir şiddet görüntüsüne tanık olmayalım. Bütün bu olayları görünce acaba toplum olarak nasıl bir ruh hali içindeyiz sorusunu sormadan edemiyor insan.
Aksaray’daki ortaokulda yaşanan olay da içinde insan sevgisi olan hiçbir eğitimciden beklenemeyecek hareketler silsilesini oluşturuyor. Esasında anahtar sözcük bu; insan sevgisi…
İnsanları sevmeyen bir kimseden iyi bir eğitimci olmasını, gelecekte söz sahibi olacak çocuklara ve gençlere güzel duygular aşılamasını bekleyemeyiz.
***
Olayın yaşanmasında sınıftaki bir öğrencinin, şiddete uğrayan öğrenci hakkında, öğretmene “Size küfür etti” demesinin etkili olduğu belirtiliyor. Haydi, 11 – 12 yaşında ortaokul öğrencileri çocuksu kıskançlık ve düşmanlık duygusuyla böyle bir davranışa başvurdu, eğitimci kimliğini taşıyan bir kişinin bu şekilde dolduruşa gelmesinin izahı mümkün müdür? Velev ki, o öğrenci öğretmene küfretse bile öğretmenin ona tekme tokat girişmesi mi gerekir; yoksa pedagojik yöntemlerle sorunu çözmesi mi gerekir? Takdir kamuoyunun ve okurların.
İster fiziksel ister psikolojik olsun şiddetin her türlüsüyle etkin ve kararlı mücadele şart.