BUĞDAYIMIZ YOKSA AÇLIK KAPIMIZDA

Geçtiğimiz günlerde izlediğim bir haber üzerine hem çok üzüldüm hem de ülkem insanları adına tedirgin oldum. Yeterli buğdayımız yokmuş… Stoklarımızda yeteri kadar buğday olmadığı için önümüzdeki aylarda ekmek ve unlu mamullerin tedarikinde sıkıntı yaşayacağız. Ne garip değil mi? Geçmişte tahıl ambarı bir ülkeyken şimdi ithalatçı duruma düşmek çok acı. Bir zamanlar ülkemiz üretimini yaptığı tahılı stokluyor ve fazlasını da ihraç ederek ülke ekonomimize hatırı sayılır para kazandırıyordu.

**

Tahıl üretiminde yaşanan sıkıntının başlıca sebebi, elektrik, mazot, gübre, tohum ve sulama suyu fiyatlarındaki aşırı artış yüzünden çiftçilerin ekimi bırakmaları neden oldu. Tüm bu olumsuzlukların neticesinde buğday stoklarımız eriyip gitti ve ithalatçı ülke konumuna düştük. Tahıl ürünlerinden başlıcası olan buğdayı uzun yıllardan beri Rusya ve Ukrayna’dan ithal ediyorduk. Savaşın başlamasıyla birlikte bu iki ülke buğdayı satmak yerine stok yapmaya başladı. Şimdi ithalat için Hindistan’a teklif götürülmüş ve 50 milyon ton talep edilmiş. Ancak Hindistan Türkiye’ye buğday satmak konusunda olumlu bir cevabı henüz vermemiş. Hindistan hükümeti yaşanan küresel ısınmayı göz önünde bulundurarak ülkede tahıl seferberliği başlatarak neredeyse ülke topraklarının yarısından fazlasında ekim yapmış ve tahılları stoklamış. 1 buçuk milyarı aşan nüfusunu doyuracak ve artanını da satacak. Bizim böyle bir adım atmamamız üzücü… Zira topraklarımız çok bereketli ama üretim maliyetleri çok ağır olduğu için tahıl ekimi yapılmıyor.

**

Buğday olmadığında açlıkta baş gösterecek. İnsan aç olarak 3 hafta yaşayabilir. Buğdayı yeterince üretemeyen bir ülke olarak açlıkla mücadele etmek zorunda kalacağız. Yani paramız bile olsa ithal etmekte sorun yaşayacağız. Savaşan iki ülke şimdi ihracat yapamıyor, ihracat yapmasına engeli olmayan Hindistan ise stoklarını satmaya yanaşmıyor. Belli ki çok zor günler bizleri bekliyor. Allah yardımcımız olsun, insan her şeye alışır da açlığa asla alışamaz…